23 Ekim 2021 Cumartesi

Ana sayfa

 Ana sayfa

İçinde bulunduğunuz blog (okocana.blogspot.com),

1- İzmir tarihi ile ilgili dosyaları içeren " Bir zamanlar İzmir " bölümü,
2- Geziler, anılar ve notlar bölümü olmak üzere 2 ana gruptan oluşmuştur.

Sayfaların üst kısmında bulunan yatay menü de olan " Bir zamanlar izmir " ve " Anı, geziler ve notlar  " bölümlerini tıkladığınızda, dosyaların listelerine ulaşabilirsiniz.

Öncelikle, her hangi bir tarih eğitimim olmadığını söylemeliyim. Tarih araştırmacısı da değilim. Bir zamanlar İzmir dosyaları konusunda yaptığım iş aslında çok basit. Bir konuya ilgi duyduktan sonra, konu ile ilgili yerli ya da yabancı ulaşabildiğim yazıları topluyorum. Gidip görebileceğim yer ise gidip görüyorum, fotoğrafta çekiyorum. Sonra hepsini bir araya getirip, sentez yapıyorum. Böylelikle de yazılar ortaya çıkıyor. 
Bir zamanlar İzmir dosyaları, daha çok  günümüze ulaşabilen kültür varlıkları ile ilgili bilgiler verir. Yazılan yazılar, bu güne dek defalarca yazılmış olan konuları değil, daha çok az ya da eksik bilinenler ile hatalı bilinenlere odaklanmıştır.

Geziler bölümünde gezdiğim yerlere ait öğrendiklerimi paylaşıyorum.
Anılar bölümü, çocukluğumdan bu güne dek yaşadıklarım  anlatılmaktadır.
Notlar bölümü ise, farklı konularda facebook sayfalarına da aktardığım yazılar bulunmaktadır.

13 Ekim 2021 Çarşamba

Rum okulundan İsmet paşa ilk okuluna

Rum okulundan İsmet paşa ilk okuluna

Telif hakları vardır. Telif hakları (COPYRIGHT) dosyasını okuyunuz 


Burada söz edilen Rum okulu, Agios Ioannis Theologos okuludur.   

1744 yılında, belki de Agios Ioannis Theologos ( Küçük aya yani kilisesi) kilisesi içinde kilisenin papazı tarafından bir eğitim verildiğini biliyoruz ancak eğitimin dini ya da laik eğitim olup olmadığı konusunda elimizde kesin bir bilgi yoktur. Olasılıkla da dini eğitim verilmektedir (3, 4).

1856 yılında George Rollestone, yazdığı kitapta (1)  İzmir' de iki adet Agios Ioannis Theologos okulu olduğunu yazar. Erkek okulu ( yerini bilmiyoruz), 5-12 yaş öğrencilerin eğitim gördüğü okuldur. 150 öğrencisi vardır. Ücretsizdir. Okulun masrafları Aya fotini kilisesi tarafından karşılanmaktadır. Kız okulu Agios Ioannis Theologos kilisesi yakınlarındadır. Okulun masrafları Agios İoannis Theologos tarafından karşılanmaktadır. 72-100 arasında kız öğrencisi vardır.

1878 yılında bir başka kaynakta (2), Erkek okulun Evangelik okula bağlı olduğu 135 öğrencisinin bulunduğu yazılıdır. Bu kaynakta, kız okulunun 130 öğrencisi olduğu ve okul masraflarının Agios Ioannis Theologos kilisesi tarafından ödendiği yazılmıştır. Bu okulun, kız okulu olarak açıldığı yer, Agios Ioannis kilisesi yakınlarındadır. Yerini tam olarak bilmiyoruz. Belki de, 1904 yılında yapılan yeni binanın olduğu yerde idi. Ama bilmiyoruz. Bu kız okulu ifadesi halkın dilinde yerleşmiş bir ifadedir. 

1904. 

Fotoğraf Agios Ioannis Theologos okulu ve bitişiğinde bulunan ve olasılıkla kilise ya da okul çalışanları tarafından kullanılan binanın (lojman, ofis, pavyon) binasının inşası sonrası, olasılıkla açılış törenini göstermektedir. (Fotoğraf 1),  Bu bölgenin güncel fotoğrafı Fotoğraf 2 de gösterilmektedir.  



Agios Ioannis Theleogos kilisenin adıdır. Bu kilise adı içinde var olan "Theologos" kelimesi, theology (teoloji) kökünden gelmektedir ve anlamı "ilahiyat" yani tanrı bilimi demektir ve din bilimi anlamında da kullanılmaktadır. Bu tanımlamanın, burada daha önceleri de var olan okulların ve fotoğrafını gördüğümüz bu okulun "ilahiyat " eğitimi verilen bir okul olduğunu da kesin olarak göstermez. 

1922 öncesi, bu okulun kız ve erkek karma okul olduğunu biliyoruz ama halkımız belki de o okula hala kız okulu adını veriyordu. 1922 öncesi 4 sınıf, erkek ve bayan olarak 5 öğretmen ve 300 öğrencisi olan bir okuldur (5). Okulun zemin katında 1890 yılında kurulmuş olan dans ve spor okulunun bir şubesinin olduğunu da biliyoruz.Eğitimin laik ya da dini eğitim verip vermediği konusunda bir kesin bilgi yoktur. (5)

1922. İstiklal savaşı sonrası, kaçan ve mübadele ile Rumların Yunanistana gitmeleri sonucu hem kilise ve hem de okul kapanmıştır. 

1923. Ülkemizin eğitim verecek okullara gereksinimi vardır.  Kilise kapalıdır ama, eğitim verebilecek bir bina aranır, Eski Rum okulu açılacak bir okul için uygun görülür. Bu eski Rum okulunun 1. katında bulunan 2 sınıf odası, iki sınıflı bir Türk ilk okulu olarak ve İsmet paşa adı verilerek 1 Ekim 1923 yılında açılmıştır (Fotoğraf 3). Bir sene sonra, artan ihtiyaç nedeni ile dersliklerden bir tanesi ikiye ayrılmış sonuçta 3 adet sınıf elde edilir ve çift (sabahçı ve öğlenci)  eğitim ile toplam 6 sınıflık bir eğitim başlar. 

1929. 

Artan öğrenci sayısı ve halkımızın eğitime olan arzusu nedeni ile var olan sınıf sayısı yetersiz hale gelir. Bunun üzerine,  okulun zemin katında bulunan ve 1922 öncesi Orpheus (Fotoğraf 4, fotoğraf 4-A)  jimnastik okulunun kullandığı binanın zemin bölümünde 1929 yılında 3 adet sınıf daha yapılır (Fotoğraf 5).  Bunun sonucunda toplam 6  dershane oluşur ve 1929-1930  yılında eğitim beş sınıflı normal eğitime dönüşür. 




1929 Kilise içinde ikamet eden olasılıkla da Lozan sonrası mübadil olarak gelmiş olan 30 kişilk bir grup kilise içinde kalmaktadır. Buraya hangi yıl içinde geldikleri konusunda bir bilgi yoktur. Okul binasına bitişik olan binada var olan bina da (pavyon, lojman) karakol bulunmaktadır. Karakolun "İki çeşmelik karakolu " olduğu yazılmış olsa da burada bir başka karakolun olma olasılığı çok daha olasıdır. Bu yıllarda  İki çeşmelik karakolunun Eşrefpaşa camisinden biraz daha yukarıda olduğunu biliyoruz. Okula bitişik binada olan karakol ya Namazgah karakolu ya da daha sonra kapatılmış bir karakol olması daha olasıdır. 

1930 Okulun zemin katından, kilisenin bahçesine merdivenli yol yapılmış böylelikle okul, kilise ve pavyon bir birleri ile bağlantılı hale getirilmiştir (Fotoğraf 6).  





824 sokağa açılan ve çan kulesinin altında olan kapının okul kapısı olarak kullanılıp kullanılmadığını bilmiyoruz. Eğer okulun kapısı olarak kullanıldı ise, bu kullanım 1930 yılından sonra olmalıdır (Fotoğraf 9 ).  Okulun güneye bakan kapısı, okulun ilk açıldığı andan beri vardır (Fotoğraf 10)




1932-1933 . Kilisenin çan kulesi yıktırılır yerine başöğretmen odası yapılır (Fotoğraf 8). 


1950 yılı sonları. Kilise ve okulun olduğu yerleri bir Yunanlı tarihçi gezer. Kilise binası, pavyon binasının ve okulun sağlam olarak yerinde durduğunu kitabında yazar (3).

1960 lı yılların başında kilise, olasılıkla da pavyon binası da yıkılır. Pavyon binasının olduğu yer, günümüzde bahçe olarak görülmektedir. Kilisenin olduğu yere yeni okul binası inşa edilir. 

1963 - 1964 yılında eğitim yeni yapılan bu bina da ve eski Rum okulu binasında normal eğitime devam edilir. 

1964-1965 öğretim yılında eski Rum okulu binasında bulunan tek sınıf da yeni okul binasına taşınır. Eşrefpaşa caddesi istimlak nedeni ile yıkılan Halk eğitim merkezi eski Rum okuluna taşınır. 

Her ne kadar, yeni okulun bahçesinin batıya bakan tarafında yeni bir kapının açıldığı okulun resmi web sayfasında yazıyorsa da, bu kapının 1800 sonlarında da var olduğu bilinmektedir. 


Kaynaklar

1- George Rollestone. Report on Smyrna. 1856, sayfa 39.

2- Journal of the Royal society of art. 1878. Vol=26. No= 1305, sayfa 923

3- Christos Solomonidis. 1961. Education in Smyrna.

4-   İsmetpaşa İlköğretim okulu. Tarihçe   https://konakismetpasailkokulu.meb.k12.tr/meb_iys_dosyalar/35/01/718977/icerikler/tarihce_218241.html?CHK=7d22d631f340b244c82871078844eca9

5- G. Poulimenos, Smyrna 1922, Guide, ed. Balta Ex anatolon, Athens 2019, p. 108 

17 Nisan 2021 Cumartesi

Kocakapı (Karakapı )Camisi ?.

Kocakapı (Karakapı )Camisi ?.


Bu dosyanın hazırlanması aslında çok ilginç. Aya Vukla (Agios Voukolos) kilisesi ile ilgili bir yazı hazırlarken, elimizde bulunan fotoğrafta bir cami veya mescit görüntüsü olduğunu fark ettim. Bu cami günümüze ulaşamadı. Sonra elimizde bulunan eski İzmir kent planlarına baktım (Lamec Saad 1878 planı)  Burada bir cami var. Caminin adı Kocakapı (Karakapı ) camisi. 




Günümüzde var olan Karakapı camisi çok farklı bir yerde. Burası ile hiç bir ilgisi yok. Fotoğrafta var olduğu görülen cami günümüzde yok. Belki de cami olarak biliniyor ama, minare görülmüyor. Belki de burası bir mescit idi.





Aşağıda olan fotoğraflar, caminin olduğu yere ait 2020 tarihli görüntülerdir












Osman Koçanaoğulları

25 Aralık 2020 Cuma

Aya Vukla (Agios Voukolos) kilisesi, İZMİR

Aya Vukla (Agios Voukolos) kilisesi, İZMİR















Bu kilisenin yapımı    hakkında çok fazla bilgi sahibi değiliz.
Rumların tanımı ile Agios Voukolos, batılı diğer ülkelerin St. Voukolos, bizlerin tanımı ile de Aya Vukla kimdir?.  
Ortodoks kayıtlarında İzmir'in , o dönemde ki adı ile Smyrnnanın ilk Piskoposudur. Göreve  St. John tarafından getirilmiş. Kendinden sonra da Polycarp göreve gelmiş (1)
Söz edilen kiliseye, bu kişinin adı verilmiş. Yapım tarihi 1866 (2). Yerel Rumlar tarafından yaptırılmış.  Günümüz Kapılar semti, Etiler Mahallesinde, 1257, 1274 ve 1281 arasındaki alanda bulunmaktadır ve sanat merkezi olarak kullanılmaktadır (3)
Pagan dönemine ait bir mabet üzerine inşa edilmiş (2)
Burası ile ilgili yanlış bilinenler bulunmaktadır. Bu konulara değineceğim.
1- Bulunduğu yer bazılarını tarafından 1922 öncesi Rum bölgesi olarak da tanımlanmış. Bu bölge, Türk ve Yahudilerin birlikte yaşadığı bir bölge. Bildiğimiz kadarı ile burada Rumların yaşadığı ev sayısı çok az.
2- Kilise her ne kadar Ortodoks Rumlar tarafından yapıldığı söyleniyorsa ad, 1922 öncesi orada yaşamış olanlar anlattıklarına göre Ortodoks Ermeniler tarafından kullanılmıştır. Kilise Ermeni bölgesine komşu bir yerleşimdedir. Bu kullanımın resmi bir belgesi şu anda yok ama, orada o yıllarda yaşamış kişilerin hepsinin bildiği bir durumdur. Yazdıklarım da bu kişilerden duyduklarımdır. 
3- Bu kilise, 1922 yılında İzmir'in hemen kurtuluşu öncesi yine burada yaşayanlar tarafından hiç hoş anılmayan bir kilisedir. Silah deposu ve gaz yağı deposu olarak kullanıldığını rahmetli halam anlatırdı. O yıllarda orada yaşayan bazı kişilerin bildiği ve anlattığı bir durumdur. Bir belgesi yok. Keşke olabilse. Alexander MacLachlan (O yıllarda Amerikan koleji müdürü), İzmir'in kurtuluşundan sonra İzmir'de bombalama olaylarına karışmış Ermenilerin varlığından söz eder(4) 
Peki, bu kiliseyi kim depo olarak kullanmış ?. Bizlerin kullanmadığı kesin. İzmir hala işgal altında. Türkler  burayı nasıl kullansınlar ki ?. Bu sokaklarda oturan Musevileri de bu işi yapmadığı biliniyor, ayrıca neden yapsınlar ki !. 


KAYNAKLAR

1- Wish Trees’ Attract Visitors in Saint Voukolos Greek Orthodox Church
https://eu.greekreporter.com/2015/08/24/wish-trees-attract-visitors-in-saint-voukolos-greek-orthodox-church/
2- Aya Vukla kilisesi
http://www.levantineheritage.com/ayavukla.htm
3- Aya Vukla (Aziz Vukolos) Kilisesi
https://izmir.ktb.gov.tr/TR-210608/aya-vukla-aziz-vukolos-kilisesi.html
4- A Potpourri of Sidelights and Shadows from Turkey – Alexander MacLachlan – 1938, Kingston, Canada


Osman Koçanaoğulları

4 Ekim 2020 Pazar

İzmir'in pek bilinmeyen Hanları

İzmir'in pek bilinmeyen Hanları



Basmaneden başlayacağım. Anafartalar Caddesinin, Basmaneden başladığı noktadayız ve bu caddeyi Konakta olan Atatürk meydanına kadar takip edeceğiz. Hakkında her türlü bilgiye sahip olduğumuz hanlar bu yazı dizisinin içinde bulunmamaktadır. Söz edilecek olanlar hakkında pek fazla bilgiye sahip olmadığımız hanlar olacaktır. 


Şimdi aşağıda olan fotoğrafa bir bakalım. Fotoğraf 1920 yıllarına aittir.Fotoğraf, sırtımız Basmane garına yüzümüz günümüzde Altınpark olarak bilinen eski ve o dönemlerde olan adı ile Faik paşa mezarlığı ya da Musalla adlı yere dönük olarak çekilmiştir. Krokide olan hanlar bu fotoğrafta görülmektedir. (A) ve (B) olarak işaretlenmiş olan hanlar günümüze ulaşamadı. Günümüzde yerler,inde sadece arsa var. Her iki hanın da son kalıntılarını gördüm. Hanların arkasında olan Piliç sokağa açılan kapıları da vardı. Boş olarak duruyorlardı, çatıları kısmen vardı, ön kapıları belli idi. bir müddet sonra da (1950 sonu-1960 başı) yerlerine lokanta ve pide salonu açıldı. Her iki hanın isimlerinin ne olduğunu bilmiyorum. 

Sadullah han, bir kömür hanıdır. 1930 lu yıllarda Anafartalar caddesine bakan kısımın yola eklendiğini biliyoruz. Han olarak ta iş görmeye devam etmiş. 1950 sonlarına doğru,  han özelliğini kaybetmiş ve caddeye bakan kısımlarına dükkanlar yapılmıştır. Bu hanın 1297 sokağa açılan bölümü de  vardır. Günümüzde bu sokağa açılan kapıları görülebilir. (Fotoğrafı aşağıdadır). 


Aşağıda olan fotoğraf 1800 sonlarına ait. Sırtımız Altınparka yüzümüz Basmane garına bakmakta. Sadullah han arkada , bu neden ile fotoğrafta göremiyoruz.


Yukarıda olan fotoğrafın krokisi:













İlk krokide (1) olarak işaretlenen Aşık Mehmetoğlu han (1), halkımız tarafından "kömür hanı " olarak bilinen han, sahibinin adına izafeten " İlyas bey'in hanı " olarak bilinirdi.: Bu hanın sahibi rahmetli İlyas bey idi. Bu neden ile halk arasında " İlyas bey'in hanı" olarak ta bilinirdi. 

(3) numara ile işaretlenmiş olan han, çocukluğumda olan hali ile görülebilir. Değişiklik yok. Kömür hanı olduğunu biliyoruz. 


1=Fatma Erbay.  2009. Aydın Adnan Menderes Üniversitesi. H. 1311- 1314 (M. 1893-1896) tarihli Kassam sicilinin Transkripsiyonu. Tez.    file:///C:/Users/osman/Downloads/fatma_erbay_h.1311%E2%80%931314%20(m.1893%E2%80%931896)%20tarihli%20(51%20numaral%C4%B1)%20izmir%20kassam%20sicilinin%20transkripsiyon.pdf

Osman Koçanaoğulları

5 Ekim 2020


28 Temmuz 2020 Salı

İzmir valisi Rahmi bey hakkında ilginç notlar

İzmir valisi Rahmi bey hakkında ilginç notlar





Bu yazıda söz edilen mektuplar bana ilginç geldi.
İzmir valisi olarak 29 Eylül 1913 - 13 Ekim 1917 tarihleri arasındadır. !3 Ekimde görevden alındıktan sonra, İstanbul'a hakkında açılan soruşturmalar nedeni ile gitmiş. Sonuçta da soruşturmalar, kendisinin verdiği ifadeler olmasına rağmen sonuçlanmamış, Mondros mütarekesinden bir hafta önce İstanbul'u işgal eden İngilizler tarafından 144 kişi le birlikte Malta adasına sürgüne gönderilmiştir. Sürgün hayatı 1921 yılında esir değişimi ile sonlanmıştır.
Valiliği döneminde İzmir' de çok önemli sosyal, kültürel ve yapım işlerini yapmıştır. İzmirin 1915 yılında bombalanması sırasında (yenikale) gösterdiği dik duruş ve İzmiri işgal etmek isteyen İngilizlere verdiği cevap takdir edilmesi gereken bir tutumdur.
Valiliği sırasında sadece Türklere değil, Rum, Ermeni ve Yahudiler ile Levantenlere iyi ve adil davranmıştır. İngilizler ile yakın ilişkisi de vardır.
Aşağıda iki tane mektup göreceksiniz. Mektup 1921 yılı Near East adlı dergide yayınlanmıştır. Bu dergi daha çok ticaret ile ilgili bilgiler vermektedir. Zaman zaman İşgal döneminde olan olaylar hakkında da muhabirlerinin gönderdiği yazıları yayınlamaktadır.
Mektuplar, asker kökenli, diplomat, gezgin, haber alma görevlisi de olan Aubrey Herbert tarafından yazılmıştır.
Kendisi Rahmi bey'in serbest bırakılması için epey çaba göstermiştir. Konunun avam kamarasına da geldiğini biliyoruz.
Mektupların orijinal şekiller yazıya eklenmiştir.
Bu mektupların, serbest kalmasında etkili olup olmadığı bilinmiyor.
İlk mektup, Rahmi beyin, kendisine yazdığı mektuba verdiği cevaptır. Mektupta, serbest bırakılmaması üzerine üzüntülerini içermektedir.
April 27, 1921. Dear Rahmy Bey , - I am much obliged for your letter of thanks to me, which was, however , quite unnecessary, as all the thanks should come from men like myself. I am very sorry that my efforts to achieve your liberation have been unavailing . There are a number of people in this country who know of the great kindness with which your Excellency consistently treated English men and British prisoners during the war. All who know the facts are sorry and ashamed that you should have been treated with such gross ingratitude.
I am , yours sincerely ,
(Signed ) AUBREY HERBERT
İkinci mektup, adı geçen kişinin, Near East dergi editörüne gönderdiği mektuptur. Bu mektupta da Rahmi bey'in iyiliklerinden ve bulunduğu durumdan söz etmektedir. Bu arada, İzmirin işgaline yaşanan katliamlara da değinmektedir. Mektubun bir kopyası avam kamarasına da gönderilmiş.
May 5, 1921 sayfa538
THE CASE OF RAHMY BEY.
TO THE EDITOR OF “ THE NEAR EAST. "
Sir , - Readers of THE NEAR East are familiar with the question of Rahmy Bey ' s imprisonment at Malta . During the war, Rahmy Bey, Governor of Smyrna, showed very unusual kindness to British residents and British prisoners at Smyrna. The British Government took the unprecedented step of thanking 'him , during the war, through Sir F . Elliot,
our representative at Athens. When the Greeks landed on April 21, 1919, and the massacres occurred , Rahmy Bey ,
after being treated with considerable indignity by the Greeks, was taken on a British cruiser and sent to Malta .
Since then he has been imprisoned in Malta , separated from his wife and children , without any charge being pre ferred against him . I have several times pointed out in the House of Commons that his treatment was against all our traditions, and, in fact, against the traditions of honour and gratitude. The other day, I received a letter from Rahmy Bey , thanking me, in formal terms. I enclose my answer.
I shall be grateful to you if you will publish . - I am , etc.,
AUBREY HERBERT.
House of Commons, April 27, 1921.
İlave kaynaklar

27 Temmuz 2020 Pazartesi

İzmir basketbol anıları 1967-1972.. Bölüm 1

İzmir basketbol anıları 1967-1972.. Bölüm 1

Telif hakları vardır. Telif hakları (COPYRIGHT) dosyasını okuyunuz 

Atatürk spor salonu, günümüz Vestel arena Voleybol spor kompleksi. (neden arena derler, o da ayrı bir konu, ben bu tanımlamayı da sevmem)

Şimdi gelelim esas konuya.
Bu yapının olduğu yerde Atatürk spor salonunun açılış tarihi olan 1966 yılından önce, bildiğim kadarı ile mülkiyeti Altınordu kulübüne ait olan ve halk arasında " Halk sahsı " olarak bilinen bir futbol sahası vardı. Toprak zeminli idi. Burada daha çok amatör maçları oynanırdı. Atatürk spor salonu, salonun doğu kısmına olimpik yüzme havuzu ve onun bitişiğine de , bir ara PTT tarafından kullanılan daha sonra Özel Altınordu hastanesine dönüşen, mülkiyeti Altınordu spor kulübüne ait iş hanı yapıldı.
Bu salonda, açıldığı yıllarda voleybol ve basketbol maçları izledim. Daha sonra, kısmet oldu, oyuncu olarak ta bu salonun nimetlerinden yararlandım. Salonun güncel durumunu bilmiyorum. Sizleri, aktif spor yaşantımın olduğu 1969 , 1972 arasına götüreceğim. Salonun özelliklerinden söz edeceğim.
Salonun krokisini de çizebilirim ama konu dışında. Gelelim salon, salon özellikleri ve o yılların spor yaşantısı. Öncelikle bu salonu, daha sonrada Celal Atik spor salonunu yazacağım.
Atatürk spor salonu, yapıldığı yıllarda çok modern bir salondu. Söz ettiğim yıllarda, hemen her günüm, yaz ayları dahil, antrenman ve maçlar ile geçerdi. Aşırı bir basketbol oynama tutkum vardı o yıllarda. Sonra birden bu tutkum kesildi.
Salonun etkili olabilecek bir havalandırma sistemi yoktu. Maçlar esnasında, seyircilerin içtiği sigaraların dumanı, biz oyuncuları çok rahatsız ederdi. Bazen, maç esnasında sigara içilmemesi duyuruları yapılırdı. Sigara içenler, salonun kuzey ve güney tarafında olan , kantinler de bulunan, açık ve kapalı geniş bölümlere geçerlerdi. Ama yine de buralardan salon içerisine yoğun sigara dumanı gelirdi. Bu durum gerçekten ciddi bir sorundu. İyi ısındığını hatırlıyorum ama ısınma ne şekilde yapılır aklımda kalmamış. Belki de seyircilerin nefesleri ile ısınıyordu. Bu olabilir, çünkü kış ayları antrenmanlarında üşürdük. İki taraflı, içinde 6-7 tane duş bölümü olan soyunma odaları, kaloriferli idi.
Mükemmel bir parke zemini vardı.
Bir başka sorun, salonun sabah daha az olmak üzere özellikle de öğleden sonra salonun içine güneş ışığının girmesi idi. Salonun devasa , buzlu cam ile kaplanmış cam bölümleri, doğu ve batı yönüne bakardı. Daha sonra bu sorunu perde ile çözdüler. İşin garip tarafı, o perdeler her halde hiç yıkanmazdı, zeminden yüksek olmasına karşın altına gelindiğinde resmen izmarit kokardı.
Sıcak su sorununu en azından ben hiç yaşamadım. Belki birinci lig takımında olmamdan idi, bilmiyorum. Ancak yaz ayları tek başıma ya da daha sonra anlatacağım basketbolcu büyüklerim ile ( başka takım oyuncuları da dahil) ile çalıştığımda sıcak su hep vardı.
Salonda, amatör küme basketbol-voleybol maçları, bazı kulüplerin ( hatırladığım kadarı ile 1. ve 2 lig voleybol ve basketbol) antrenman ve maçları, aslında okullar dahil tüm voleybol ve basketbol maçları güreş ve boks müsabakaları da yapılırdı. Bir ara müzik ve diğer gösterilerde burada yapıldı.
Hasbelkader geldiğim basketbol yaşantım nedeni ile, yaz aylarında da salon, tek kişi de olsam bana hep açılırdı.
Günümüzde Celal Atik spor salonu olarak adlandırılan, o yıllarda Spor ve sergi sarayı olarak bilinen, Basmane fuar kapısına çok yakın spor salonu vardı. Burada, bazı okul maçları yapılırdı. Zemini asfalt idi. Burada 1964-65 yıllarında Türkiye basketbol şampiyonasına da misafirlik etti. Ankara kolejinin ve Muhafız gücü takımlarının efsane oyuncularını orada gördüm. Burada , oynadığım okul ve kulüp takımlarında sadece fiziki yapım nedeni ile yer alırdım, oynatılmazdım, haklılar idi çünkü top tutmasını basit bir turnike dahi bilmiyordum. Sonra bir muhterem ortaya çıktı ve beni bir yerlere taşıdı. Bu salon çok bakımsızdı. Soyunma odalarını anlatmaya bile gerek yok. Altay A takımı ile bir kez burada antrenman yapmak durumunda kaldık. Ben yine bilgim-görgüm artsın diyerek bu antrenmanlara alınırdım. Atatürk salonu galiba bakımda idi. Antrenman sonrası Rahmetli Rıdvan Burteçin, salona gelmiş, salonun o halini görünce de yetkililerin epey kulaklarını çınlatmıştı.
Osman Koçanaoğulları